Robbie Snoek is geboren op 24 – 4 -1981 te Assen. Zijn ouders woonden daar vanwege de werkzaamheden van zijn vader , die toen bij de Johan Willem Friso kapel zat als solo klarinettist, en later als klarinettist bij de Koninklijke Militaire Kapel ( KMK ). Hij was toen 6. De muziek is hem dus met de paplepel ingegoten, maar daar over later meer.
Naast dirigent van de fanfare in Esch is hij nog werkzaam als dirigent bij fanfare st cecilea in Maashees , Harmonie St Joseph weert – zuid en Bigband Dial 24 uit Weert. Overdag speelt hij Euphonium bij het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht( FKKL ) te Vught. Hij is dus een collega van onze vorige dirigent Harold Lenssen. De fanfare is hem dus niet helemaal vreemd. In het verleden heeft hij vaker gejureerd bij ons solisten concours en heeft hij vaker groepsrepetities gegeven bij de voorbereidingen van verschillende concoursen.
Hij is zijn muzikale carrière begonnen in Assen waar hij op 5 jarige leeftijd begonnen is op viool. Na een jaar verhuisde hij naar Weert en op 7 jarige leeftijd heeft hij de viool geruild voor de trompet. Ook omdat zijn vader dirigent was bij de Stedelijke Harmonie St. Antonius te Weert, het lag dus voor de hand dat hij hier lid werd. Op de muziekschool mocht hij vanaf de brugklas deelnemen aan de Vak klas, een voorbereiding voor leerlingen die naar het conservatorium wilden en konden. Tot zijn 14de heeft hij bij de harmonie trompet gespeeld. Na zijn 14de begon zijn interesse meer uit te gaan naar groot koper, hij ging Bastuba spelen. Niet voor lang want op zijn 17de kwam er een vacature op Euphonium bij het Trompetterkorps Koninklijke Marechaussee. Hij solliciteerde en werd hier aangenomen. In deze tijd is hij ook begonnen met de studie Euphonium op het conservatorium te Tilburg. Na 2 jaar kwam er een vacature bij het FKKL , dit was een fulltime baan en muzikaal interessanter dan de baan die hij op dat moment bij de Marechaussee had. Vandaag de dag speelt hij hier dus nog steeds.
Op 21 augustus 1974 kregen Mari en Gonny Blokx een zoon met de naam Coen.
Mede door zijn 6 jaar oudere, orgelspelende broer Gerbin, werd Coen al snel
aangestoken met het muziekvirus. Op zijn derde verjaardag kreeg hij zijn eerste
instrument cadeau in de vorm van een gitaar. Al snel werd de gitaar ingeruild
voor een speelgoed-drumstel. Dit was het helemaal, totdat hij werkelijk door
alle vellen heen had geslagen en zijn ouders hem uit wanhoop naar blokfluitles
stuurden. Achteraf een minder goed plan want in plaats van op die fluit te fluiten,
ging hij er mee trommelen en lag de blokfluit al snel in twee stukken.
Laatste redmiddel werd Tonn van de Veerdonk waarvan Coen les kreeg bij de slagwerkgroep
van Harmonie TOG. Hij was toen 7 jaar. Teon hij voor zijn negende verjaardag
een heus drumstel kreeg, ging zijn grootste wens in vervulling.
Slagwerk ging een steeds belangrijkere rol spelen, zeker toen Coen in de eerste
klas van Gymnasium Bernrode werd gevraagd om te komen drummen in de schoolband.
Binnen 5 jaar speelde deze band, ‘Swoosh’ genaamd, door het hele
land. Daarbij werden studentenfeesten aangedaan. Maar ook lokale kroegen, zoals
de Zwaan in Heeswijk en niet te vergeten De Gouden Leeuw in Berlicum, kwamen
veelvuldig op de agenda voor.
Coen besloot om ich verder helemaal aan de muziek te wijden. Na een gedegen
theorie-opleiding door Peter van Helvoort en jarenlang les te hebben gehad van
Tonn van de Veerdonk werd hij toegelaten tot het Brabants Conservatorium te
Tilburg. Daar studeerde hij 2 jaar slagwerk lichte muziek met als bijvak klassiek
slagwerk.
Niet helemaal tevreden over de gang van zaken in Tilburg vertrok Coen naar het
Rotterdams Conservatorium om vervolgens les te krijgen van een team enorm stimulerende
en enthousiaste docenten, waaronder Lucas van Merwijk, Hans van Oosterhout en
Peter Ypma. Tijdens zijn studie begon hij met lesgeven en speelde hij met onder
ander Jan Akkerman, Thijs van Leer, Henk Westbroek en Bluestopper Magic Frankie.
In juni 1999 studeerde Coen af en begon zich weer meer in het Brabantse Land
te begeven.
Hij kwam in dienst bij Showkorps Groot Veldhoven als slagwerk-docent en werd
collega van Wim van Zutphen bij de slagwerkgroep Sint Willibrord Heeswijk. Een
hele leerzame periode waarin hij zag dat er enorm veel was veranderd in slagwerkgroepenwereld
sinds hij was gestopt bij TOG. Naast het lesgeven speelt Coen ook veel met de
coverband Straight Ahead en speelt hij als freelance-slagwerker mee in verschillende
projecten.
In Veldhoven gaf hij zijn baan op om dichter bij huis bij Muziekvereniging Sint
Lambertus les te geven en niet veel later belandde hij bij de Slagwerkgroep
van Muziekvereniging St. Willibrordus te Esch. Bij deze twee verenigingen is hij nog
steeds met heel veel plezier werkzaam.
Na een drukke studie-periode is het contact met zijn oud-leraar Tonn van de
Veerdonk weer een stuk intensiever. Deze samenwerking heeft gestalte gekregen
in Rhythm Factory. Momenteel speelt Coen in de nieuwe band ‘Wallace’
die met eigen werk hard aan de weg timmert. Verder geeft hij ook eenmalige slagwerk-workshops
voor bedrijven en evenementen met Rhythm Impact en is hij in de weer als freelance-slagwerker
en natuurlijk als docent bij Rhythm Factory.
Marco Martens werd geboren in Vught. Op 7 jarige leeftijd begon hij zijn muzikale
leven bij jeugdharmonie Aloïsius. Na een korte periode stapte hij over
naar Harmonie Kunst en Vriendschap, waarvan hij ongeveer13 jaar lid bleef. In
de tussentijd begon hij met zijn studie trompet bij de heren Van de Hauwe en
Berka aan het conservatorium in Tilburg. Bij Radko Berka studeerde hij in 1993
af.
Als tweede hoofdvak studeerde Marco aanvankelijk Ha-Fa-directie (harmonie-fanfare-directie).
Als gevolg van zijn drukke bezigheden in de muzikale wereld buiten de academie,
besloot hij te stoppen met dit tweede hoofdvak.
Na zijn afstuderen was Marco fulltime werkzaam in de muziek. Na een aantal jaren
besloot hij om zijn in het onderwijs voort te zetten en volgde hij de avondopleiding
Pabo. Na zijn afstuderen in 2001 werd hij leerkracht in het speciaal onderwijs
en beëindigde hij zijn werk in de muziekwereld. Vanaf dat moment hield
hij zich nog uitsluitend op vrijwillige basis en als amateur bezig met muziek.
Dit krijgt onder andere vorm door zijn lidmaatschap bij de Muziekvereniging St. Willibrordus.
Als actief lid heeft hij een aantal jaren geleden aangeboden om de directie
van het opleidingsorkest op zich genomen. Onder zijn bezielende leiding is dit
gezelschap uitgegroeid tot een volwaardig orkest dat in toenemende mate allerlei
activiteiten binnen en buiten Esch opluistert. Naast zijn lidmaatschap van de
fanfare is Marco ook als trompettist verbonden aan blaaskapel De Knoestjes.
De muzikale carrière waarvan hij ooit droomde is dankzij deze bezigheden
uitgegroeid tot een fantastische hobby die zorgt voor de nodige ontspanning
naast zijn drukke baan in het onderwijs.